Όσο:
01
μεγαλώνει το οικονομικό χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών,
02
χάνονται οι πολιτικές ελευθερίες,
03
καταπατώνται τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα,
04
καταστρατηγείται κάθε έννοια δικαίου,
05
γιγαντώνονται τα οικολογικά προβλήματα,
06
μετακινείται η πολιτική στο χώρο της χρηματοπιστωτικής κερδοσκοπίας
Σήμερα, βιώνουμε περισσότερο από ποτέ άλλοτε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από έλλειψη ελευθερίας, δημοκρατίας και δικαιοσύνης, οικονομικές ελίτ που αποτελούν το 1% μόλις του παγκόσμιου πληθυσμού να χρησιμοποιούν την Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική εξουσία, με την αμέριστη βοήθεια των εξαρτώμενων Μ.Μ.Ε., να χειραγωγούν, να εξουσιάζουν και να συσσωρεύουν τον πλούτο σε βάρος του 99% της κοινωνίας!!!!
Οι κρίσεις του 20ου αιώνα (οικονομικές κρίσεις στις δεκαετίες του ’30,΄70 και ’80, δύο παγκόσμιοι πόλεμοι και δεκάδες ή και εκατοντάδες τοπικές συρράξεις, φυλετικές διακρίσεις, καταστροφή του περιβάλλοντος κ.λ.π.), που δημιουργήθηκαν με ΜΟΝΟ ΣΚΟΠΟ να υπηρετούν τον πλούτο και την ευημερία μιας μικρής ομάδας σε βάρος ολόκληρης της ανθρωπότητας, συνεχίζονται αμείωτες και ΣΗΜΕΡΑ:
• οικονομική κρίση με το ξημέρωμα του 21ου αιώνα, που οδήγησε σε φτωχοποίηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών του πλανήτη, που συνεχίζεται όχι μόνο αμείωτη αλλά και επιδεινούμενη καθημερινά
• καταπάτηση κάθε έννοιας δικαίου, δημοκρατίας και ελευθερίας
• καταστροφή του πλανήτη που μας φιλοξενεί
• πολεμικές συρράξεις (π.χ. Ουκρανία, Αφρική, Αρμενία), που μόνο σκοπό έχουν ποια οικονομική ελίτ θα επικρατήσει και να κερδίσει περισσότερα, χωρίς να νοιάζονται για τις εκατόμβες θυμάτων… μανάδων, αδελφών, παιδιών
• γενοκτονίες σε Παλαιστίνη, Αφρική, Ασία και αλλού
• εκατομμύρια παιδιών, γυναικών να οδηγούνται μακριά από τις εστίες τους για να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή και να καταλήγουν στα πιο βαθιά νερά του Ιονίου, του Αιγαίου, της Μεσογείου ολόκληρης…
• αναβίωση του φασισμού και ρατσισμού
• εμπορευματοποίηση και υπερεκμετάλλευση των φυσικών πόρων και αγαθών, όπως νερού, ενέργειας, μεταλλευμάτων κ.λ.π.
«Όλβιος όστις ιστορίης έσχεν μάθησιν»
«Τυχερός όποιος διδάχτηκε ιστορία», Ευριπίδης
ΣΗΜΕΡΑ
Έχουμε την κυριαρχία σε παγκόσμιο επίπεδο ενός διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος (Παγκοσμιοποίηση) βασισμένο στις οικονομικές κατευθύνσεις του λεγόμενου νεοφιλελευθερισμού, που στην ουσία του πρόκειται για ένα σύστημα διεθνοποιημένων καρτέλ και χρηματιστηριακών ταμείων που ελέγχουν την οικονομία ανά τομείς οικονομικής δραστηριότητας. Τα ίδια καρτέλ μέσα από τον παγκόσμιο έλεγχο των ψηφιακών δεδομένων και τη διάχυση της πληροφορίας ελέγχουν και καθοδηγούν τις αγορές κεφαλαίου και αγαθών και συνακόλουθα τις αγορές εργασίας καθώς και τις εθνικές πολιτικές κρατών, μέσα στο σύστημα παγκόσμιας διοίκησης ΝΑΤΟ, Nafta, Ε.Ε. κ.λ.π.
Ο λόγος είναι ότι η Ε.Ε. έχει παραδοθεί στις αγορές, διεθνή χρηματιστήρια, με αποτέλεσμα ο συγκεκριμένος τρόπο ζωής, η ακόρεστη οικονομική ανάπτυξη παγκόσμια χωρίς ανθρώπινο μέτρο, έχει άμεσες προεκτάσεις στην κλιματική αλλαγή και στην κακή καθημερινότητα των ανθρώπων (φτώχεια, ανασφάλεια, ασθένειες, άρρωστος ανταγωνισμός κ.λ.π.).
Όσο μεγαλώνει το οικονομικό χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, όσο χάνονται οι πολιτικές ελευθερίες, όσο γιγαντώνονται τα οικολογικά προβλήματα, τόσο θα αναδεικνύεται ακόμη περισσότερο η ανάγκη για μια ριζοσπαστική οικολογική πολιτική θεωρία καθώς και μορφές πρακτικής υλοποίησης της.
Προβάλλεται η ανάγκη για την δημιουργία ενός εναλλακτικού πολιτικού και οικονομίας δρόμου, νέων μορφών οικονομικής διοίκησης, μιας νέας πολιτικής πρότασης συνολικά.
Ο σύγχρονος καπιταλισμός των χρηματιστηρίων και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, μετεξέλιξη του παραδοσιακού δυτικού καπιταλισμού, ως οικονομικό σύστημα χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση και την εξάπλωση του κεφαλαίου.
Βασική του αρχή : Ανάπτυξη ή θάνατος.
Εξ’ ορισμού ο οικονομικός νεοφιλελευθερισμός επίτασσε την ύπαρξη μιας μακιαβελικής σε σύλληψη δαρβινικής και απάνθρωπης στην ουσία της οικονομικής μηχανής, που η παύση της επέκτασης της θα ισοδυναμούσε με την αυτοκτονία του.
Λόγω της συνεχούς ανάγκης για επέκταση, απαλλοτριώνει και καταστρέφει όλο και περισσότερους φυσικούς πόρους.
Ο σύγχρονος καπιταλισμός και το δίχως όρια και κριτήρια μοντέλο ανάπτυξης και επέκτασης του είναι αυτός που προκαλεί τις οικολογικές κρίσεις που θέτουν τον πλανήτη και την κάθε μορφή ζωής πάνω σε αυτόν σε καταστροφικό κίνδυνο.
Η καταστροφή που μας προσφέρει δεν εξαντλείται στο οικονομικό πεδίο, αλλά σε όλη την πλανητική βιόσφαιρα.
Τα οικολογικά προβλήματα είναι προϊόντα της ανορθολογικής κοινωνίας που δημιουργήθηκε στη βάση της διαλεκτικής σχέσης εποικοδομήματος - υλικής βάσης (παραγωγικές σχέσεις) καθώς και στην ανάδυση και επικράτηση των ιεραρχικών και κυριαρχικών δομών (ηθική).
Ο σύγχρονος καπιταλισμός θεμελιώνει μια ανορθολογική οικονομία, που με το πολιτικό του σύστημα διαβρώνει κάθε πτυχή της δημόσιας και κοινωνικής ζωής (κάποια πράγματα υπονοούνται και δεν λέγονται).
Η κρατική εξουσία με την παρούσα μορφή του πολιτικού συστήματος αποτελεί ένα συγκεντρωτικό, επαγγελματικό και γραφειοκρατικό μηχανισμό.
Η πολιτική έχει μετατραπεί σε ένα σύνολο σχέσεων συναλλαγής, στις οποίες η έννοια και το περιεχόμενο του Πολίτη έχουν απαλλοτριωθεί, μετατρέποντάς τον σε απλό ψηφοφόρο, ο οποίος προσπαθεί να πάρει αυτά που έλαβε ως υπόσχεση, να ικανοποιήσει την ελπίδα (!!!) - Το σύστημα έχει παγιώσει αυτή την ηθική.
Η Δημοκρατία έχει εκχωρηθεί σε καλοπληρωμένους επαγγελματίες εξουσιαστές.
• Το οικονομικό χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών μεγαλώνει
• Οι πολιτικές ελευθερίες εξανεμίζονται
• Τα συνταγματικά κατοχυρωμένα κοινωνικά δικαιώματα και η δημοκρατία έχουν παραγκωνιστεί προς όφελος των πρακτικών της οικονομίας της αγοράς
• Δικαιοσύνη δεν υπάρχει για τον απλό πολίτη, αλλά μόνο προς όφελος των ισχυρών
• Τα οικολογικά προβλήματα γιγαντώνονται
Απέναντι στην παγκόσμια λαίλαπα του σύγχρονου καπιταλισμού, στη θεαματική έξαρση των παραβάσεων σε ατομικά και συλλογικά δικαιώματα, στην αύξηση της φτώχειας, στην κοινωνική και εργασιακή ανασφάλεια, στην περιβαλλοντική καταστροφή, στα εγκλήματα πολέμου που διαπράττονται καθημερινά, βλέπουμε ολοένα την συγκρότηση ομάδων/κινημάτων με σκοπό την αναζωπύρωση του κοινωνικού ενδιαφέροντος για τα ζητήματα αυτά, όπως ισότητα, δημοκρατία και κοινωνική αλληλεγγύη.
Δυστυχώς είναι επίσης γεγονός ότι τα Κινήματα αυτά δεν φέρουν τη δυναμική των εργατικών κινημάτων του παρελθόντος, δεδομένου ότι το πεδίο πολιτικής τους οργάνωσης έχει μετατοπιστεί προς μια λιγότερο εστιασμένη δυναμική ταξικής - κοινωνικής δράσης λόγω ακριβώς της στοχοπροσήλωσης τους σε πιο ειδικά θέματα και σε πιο συγκεκριμένες ομάδες πολιτών.
Τα σύγχρονα Κινήματα δεν έχουν συνακόλουθα τον ταξικό προσανατολισμό και τη δυναμική του παρελθόντος και δυσκολεύονται να αποσπαστούν από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο. Η ποικιλομορφία δε των αγώνων τους είναι τέτοια που δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί τις μεταξύ τους συνδέσεις.
Αποτελούν μέρος ενός ευμετάβλητου μείγματος Κινημάτων διαμαρτυρίας, καθένα από τα οποία παράγει τη δική του εναλλακτική λύση απέναντι στη λαίλαπα του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού και των θεσμίσεων του.
ΣΤΟΧΟΙ
o Συλλογική λειτουργία των πολιτών.
o Ώθηση της δημοκρατικής συνείδησης.
o Δημοκρατική μεταλλαγή της υφιστάμενης νεοφιλελεύθερης δαρβινικής δυστοπίας σε μια αταξική κοινωνία ελεύθερων σοφών πολιτών.
o Εθνική Ανεξαρτησία και Κοινωνική Απελευθέρωση δίχως ρατσιστικές εθνικιστικές ψυχώσεις.
o Υιοθέτηση στρατηγικών αποανάπτυξης.
o Οικολογική ισορροπία.
o Καθολικό βασικό εισόδημα, στέγη και σύνταξη.
o Ισονομία όλων των εργαζομένων.
o Ανασύσταση Συνδικαλιστικού Κινήματος.
o Εφαρμογή της διακήρυξης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των αυτόχθονων πληθυσμών.
o Διαχωρισμός κράτους και εκκλησίας.
......
Το Κίνημα μας ξεκινώντας τη δράση του σε εθνικό επίπεδο κάνει ανοικτό κάλεσμα σε όλους τους πολίτες που μοιράζονται το ίδιο όραμα και τις ίδιες αξίες και αρχές και ιδιαίτερα στους νέους, τους εργαζόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους αυτοαπασχολούμενους και ανέργους, τους μετανάστες και πρόσφυγες.
Θα δημιουργήσουμε μια Κοινωνία των Πολιτών που θα εφαρμόσει την Άμεση Δημοκρατία (με καθολική συμμετοχή) και καθολικό δημοκρατικό σχεδιασμό στον τρόπο λειτουργίας της.
Το Κίνημα αυτό θα δικτυωθεί στην ελληνική κοινωνία και θα προσπαθήσει να αποδείξει την Αξία του μέσω της Πράξης του. Μεγαλώνοντας και όταν ο ορίζοντας μας φαίνεται πιο κοντινός θα μετεξελιχθεί, αν αυτό συμφωνεί με εκείνη τη μελλοντική κοινωνική πλειοψηφία, σε κόμμα, αλλά ενδεχομένως τότε το Κίνημα να πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει για να ελέγχει το κόμμα.
Απώτερος στόχος του κόμματος εκείνου θα είναι να συμμετέχει ειρηνικά στις κοινοβουλευτικές διαδικασίες στην προσπάθεια να μεγαλώσει, να αρχίσει να αφήνει το αποτύπωμα του στην Κοινωνία και να καταφέρει κάποτε να γίνει κυβέρνηση!
Με εσωτερικά δημοψηφίσματα θα δίνετε η δυνατότητα στα μέλη μας να αποφασίζουν οι ίδιοι για τους τομείς ενδιαφέροντος τους, πράγμα που τελικά θα καταστήσει το Κίνημα μας αρχικά και το κόμμα στη συνέχεια, ιδιαίτερα ελκυστικό και στους υπόλοιπους πολίτες!
Αυτό που μπορεί να υπάρξει ως βιώσιμη εναλλακτική πολιτική κατεύθυνση απέναντι στο υφιστάμενο καταστροφικό και αυτοκαταστροφικό πολιτικό – οικονομικό – κοινωνικό και διοικητικό σύστημα, αυτό που μπορεί να αναδυθεί ως το πολιτικό αντίβαρο, είναι το «Τοπικώς Αυτοδιοικήσθαι».
Το «Τοπικώς Αυτοδιοικήσθαι» μπορεί να αποτελέσει τον εναλλακτικό Άμεσο - Δημοκρατικό δρόμο απέναντι στην οικονομία της αγοράς, στην αγριότητα και βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού, το συγκεντρωτικό κράτος, τη γραφειοκρατία, απέναντι στον κρατικό καπιταλισμό, απέναντι σε κάθε μορφής κρατικού -ισμού.
Το «Τοπικώς Αυτοδιοικήσθαι» στο πλαίσιο του συμφωνημένου πλαισίου της Άμεσης Δημοκρατίας, με εργαλείο την Λαϊκή - Συμμετοχική αποφασιστική Συνέλευση της κοινότητας των Πολιτών (Γειτονιά, Συνοικία, Πόλη, Συνομοσπονδίες των πόλεων).
Τοπικότητα, Πόλη, Αποκέντρωση, Αυτάρκεια, λέξεις που συνθέτουν ένα πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο για τη συμμετοχική Άμεση Δημοκρατία.
Το πολιτικό και ηθικό αντίβαρο απέναντι στην ξεφτισμένη, φθαρμένη αντιπροσωπευτική Δημοκρατία των επαγγελματιών, γραφειοκρατών, εξουσιαστών, καλοπληρωμένων Πολιτικών.
Αντιτάσσουμε - Προάγουμε
o Απέναντι στην Αντιπροσωπευτικότητα - την Αμεσότητα.
o Απέναντι στην Αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική αστική Δημοκρατία – τη συμμετοχική Άμεση Δημοκρατία των Τοπικών Συνελεύσεων.
o Απέναντι στην κρατική γραφειοκρατική εξουσία - Τις Συνομοσπονδίες των πόλεων και των κοινοτήτων.
o Απέναντι στις πολιτικές αποφάσεις - Τα καθολικά δημοψηφίσματα πρωτοβουλίας πολιτών.
Βασίζεται σε ένα δίκτυο Τοπικών Συνελεύσεων που θα διαμορφώνουν πολιτική με ανακλητούς αντιπροσώπους στα τοπικά και περιφερειακά συμβούλια (αμιγώς εκτελεστικά και διαχειριστικά όργανα), ώστε η λειτουργία των συγκεκριμένων οργάνων να είναι σε εμφανώς διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη των αντιπροσώπων στα κοινοβουλευτικά συστήματα διακυβέρνησης.
Η χάραξη πολιτικής είναι αποκλειστικό δικαίωμα των Τοπικών Συνελεύσεων και στηρίζεται στις πρακτικές της συμμετοχικής Άμεσης Δημοκρατίας. Η διαχείριση και ο συντονισμός είναι στην ευθύνη των Συνομοσπονδιακών συμβουλίων, τα οποία γίνονται τα μέσα για την σύνδεση μεταξύ των χωριών, των κωμοπόλεων, των γειτονιών και των πόλεων με την βοήθεια των Συνομοσπονδιακών δικτύων.
Οι Συνομοσπονδίες των πόλεων μπορεί να αποτελέσει το κυρίαρχο πολιτικό αντίβαρο, την πολιτική και πολιτειακή και χωρική πρόταση οργάνωσης και διαχείρισης, μια μορφή ΔΥΑΔΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.
Θα πρέπει, όπως αυτή τη στιγμή θεωρούμε να αλλάξουμε παραγωγικό μοντέλο, να βασιστούμε στις δικές µας δυνάμεις, καθορίζοντας το δικό µας μέλλον, αυτόνομα και δημοκρατικά.
Αυτό προϋποθέτει ενδεχομένως την ανάγκη υιοθέτησης ενός νέου και πιο βιώσιμου παραγωγικού μοντέλου το οποίο θα μετρά, θα αξιολογεί για το κοινό συμφέρον και θα πριμοδοτεί π.χ. την πρωτογενή παραγωγή. Μηδενικοί φόροι.
Γι΄ αυτό λοιπόν, κύριο μέλημα μας θα μπορούσε να είναι η ύπαρξη ενός Οικονομικού και Εργασιακού περιβάλλοντος, το οποίο όχι μόνο θα ενισχύει τη σχέση εμπιστοσύνης με τους ανθρώπους, αλλά παράλληλα θα προσφέρει τις κατάλληλες ευκαιρίες για την εξέλιξη των δεξιοτήτων τους μέσα από εξειδικευμένα εκπαιδευτικά προγράμματα και εργασιακές προκλήσεις, ενθαρρύνοντας με αυτόν τον τρόπο τη δημιουργικότητα και την καινοτομία, όπως και τη διοίκηση των μονάδων παραγωγής και υπηρεσιών με δημοκρατικό τρόπο, σε αντίθεση με τα σύγχρονα αυταρχικά ιεραρχικά μοντέλα διοίκησης.
Ένα άλλο βασικό στοιχείο είναι οι φορείς του κράτους (Υπουργεία, Δήμοι, ΝΠΔΔ κ.λ.π.) να αποκοπούν από κάθε συναλλαγή του χρήματος. Δηλαδή οτιδήποτε χρειάζονται για την λειτουργία τους θα το ζητούν από Ανεξάρτητες Αρχές, οι οποίες θα το προμηθεύονται για λογαριασμό τους και θα τους παραδίδεται αυτό που ζήτησαν. Όλα αυτά βέβαια θα τελούν υπό την αίρεση του δημοκρατικού σχεδιασμού και των αποφάσεων των μελλοντικών δημοκρατικών πλειοψηφιών.
ΜΕ ΣΚΟΠΟ:
o την επαναφορά της πραγματικής και Άμεσης Δημοκρατίας
o τη συλλογική και συμμετοχική λειτουργία των πολιτών
o την αυτοοργάνωση και αυτοδιαχείριση
o τη θεσμοθέτηση δημοψηφισμάτων πρωτοβουλίας πολιτών
o τη δημοκρατική μεταλλαγή της υφιστάμενης νεοφιλελεύθερης δαρβινικής δυστοπίας σε μια αταξική κοινωνία ελεύθερων σοφών πολιτών
o την αποφυγή της οικολογικής καταστροφής που συντελείται
o την Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση
o την αλληλεγγύη και υποστήριξη των αδύναμων
o την προστασία των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων
......